Hola.
En 2009 me cambie de club a otro de cuota más baja, en otra ciudad (Santiago) para poder seguir federándome y que no me desplumasen sólo por respirar. Este club se autodenomina "deportivo" y esperaba que fuese algo más que un nombre bonito. Cómo tiene otras actividades competitivas de niños, asi LO ESPERABA; y que a los talluditos/as de montaña se les "pegase" algo... pero va a ser que no...
A las actividades elementales de senderismo para adultos de una jornada (la de los domingos) es TONTERIA ir, ya que son tan cortas y de un nivel deportivo tan bajo (considerando que tengan alguno) que son IMPROPIAS de un club "deportivo" y parecen MAS BIEN las de una Asociación de vecinos... Por ello no voy.
Las actividades de varios dias de senderismo son para "desplumar" a incautos. El nivel deportivo sigue siendo ínfimo y se prima el aspecto lúdico y turistico, lo cual encarece la salida. Están dirigidas a un perfil de participantes al que "no le importa" pagar... y que los lleven, los traigan, buena habitación doble, buenas cenas.... Obviamente es mucho más barato (*) ir 2 personas en coche (y no digo 3 ó 4) de fin de semana a la misma zona (de hostal o albergue; y menú... al estilo montañero) que ir en autobus con el club. Y tampoco hacen nada de otro mundo (con guias locales que te llevan por lo clásico de la zona; lo mismo que puedes preparar desde casa por internet). Tampoco voy.
(*) Es más cansado ir en coche, pero si CONFIAS en que tu COMPAÑERO no te va a dejar tirado allá arriba (en los "senderistas" no sé, no sé...), también confias en relevarse al volante.
Y las dé montaña, no las publicitan en NINGÚN lado, sino que son actividades "privadas" de grupos de amigos a las que no hay libre concurrencia de otros socios... pero desde el punto y hora que USAN material del club, deberian de dar la opción...
Pero mientras en Galicia no dejen federarse sin estar en un club... No queda más remedio que estar en el más barato...
Ahora me he quedado SORPRENDIDO de la inclusión en la web de un "Decálogo de buenas prácticas en el deporte", quizá por "presión" del ayuntamiento, que es quién les cede los locales. Pero OBVIAMENTE, o no se lo han leido, o les da igual lo que ponga... ¡queda bonito!!! ¡Nadie les va a "exigir" que se cumpla!! .... ¡Ah! ..... ¿Dónde habrán olvidado la ÉTICA!!!???
¿Habrá algún Club de MONTAÑA en Galicia que RESPETE éticamente por un igual a TODOS sus asociados???....
Hay mucha "miga" para desgranar.... Me GUSTARIA, MUCHO, que lo leyesen "constructivamente", pero no voy a tener esa SUERTE...
He aqui el decálogo...
DECÁLOGO DO DEPORTISTA
1. O deporte educa persoas para a vida. Máis que gran deportista procura ser unha gran persoa
2. O adestramento é fundamental para progresar. Ten continuidade e constancia (dp2)
3. Respecta a norma, darache sentido e claridade no xogo (dp3)
4. Honra ao contrario, non é un inimigo, é un compañeiro de xogo. Fai amigos xogando ao teu deporte. Os resultados pasan pero os amigos perduran. (dp4)
5. Que predomine en ti o sentido do equipo, os seus intereses están por riba do lucimento persoal (dp5)
6. Que te coñezan máis polo teu comportamento que polas victorias que consigas. O xogo limpo dignifica, o suxo envilece (dp6)
7. Ao finalizar os encontros saúda aos contrarios e xuíces (dp7)
8. Que a honra e a nobreza sexan o teu estilo na práctica deportiva
9. Xoga só polo pracer de facelo e non por satisfacer só ao teu pai/nai ou adestradores. Lembra que o propósito do xogo é a diversión, mellorar as destezas e sentirse ben. Xoga para o teu equipo (dp9)
10. O deporte é saúde. Practicao no teu beneficio e no da sociedade (dp10)
DECÁLOGO DO PAI E NAI DO DEPORTISTA
1. Non obrigues ao teu fillo/a a practicar un deporte do que non goste. Lembra que os nenos e nenas xogan para a súa diversión, non para a túa
2. Non lles esixas máis do que poden dar, non os comparedes. Con iso só conseguiredes dimunuír a súa autoestima
3. Inculcade aos vosos dillos e fillas unha educación baseada no respecto aos principios éticos deportivos, faranos ser mellores persoas e mellores deportistas (p3)
4. Tratádeos respectuosamente. é a manifestación do voso aprezo. Non mercadeedes coas súas calidades. O voso labor na competición poder ser animalos, pero non gritarlles nin darlles ordes (p4)
5. Non proxectedes nales as vosas aspiracións insatisfeitas
6. Respectade o traballo do adestrador e as súas decisións
7. Nunca ridiculices o teu fillo/a por cometer erros ou porque perda unha competición
8. Sede os primeiros en respectar as decisións arbitrais, para que os vosos fillos e fillas as respecten
9. Mostrádevos sempre correctos co voso porte e no voso vocabulario
10. Lembra que o fin esencial do deporte é o de formar parsoas. Que non te confundan as prácticas mal entendidas (p10)
DECÁLOGO DO TÉCNICO
1. Valora o traballo e o esforzo de todos os teus deportistas (T1)
2. Asume os teus propios erros e non fagas aos teus deportistas responsábeis dos mesmos (T2)
3. Que as túas actitudes e comportamentos sirvan de exemplo para os teus/túas deportistas (T3)
4. Non busques só o rendemento técnico, esfórzate por conseguir valores éticos (T4)
5. Loita por todos os teus deportistas por igual. Non teñas preferencias nin prexuízos (T5)
6. Sé humilde na vitoria e resignado na derrota
7. Sé o primeiro en coñecer e respectar as normas (T6)
8. A moderanción é unha virtude. Aplícaa á práctica deportiva (T8)
9. A periodicidade e duración dos adestramentos e dos partidos deberán de ser acordes coa idade dos participantes (T9)
10. Non lle pidas máis do que cada xogador pode dar, esixe só o mellor que teñan (T10)
DECÁLOGO DO DIRECTIVO
1. Contribúe coa túa imaxe a engrandecer o teu clube. Non permitas nunca que os teus éxitos xustifiquen a falta de principios ético-deportivos, que están por riba de todo (Dr1)
2. A túa presenza é importante nos éxitos, pero moito máis cando non os hai
3. Antes de tomar decisións, escoita e valora. A túa persoa debe ser garantía de obxectividade (Dr3)
4. Nunca achaques os fracasos do teu clube aos demais
5. Non utilices as influencias, envilecen a amizade e degradan a imaxe do teu clube. Nunca tentes gañar con presións e influencias o que se debe dirimir nunha cancha deportiva
6. Acepta as críticas ben intencionadas, pero non toleres as faltas de respecto
7. Preocúpate da capacitación dos adestradores, proporcionándolles a información que teñas ao teu alcance (Dr7)
8. Respecta a autonomía dos teus técnicos
9. Respecta aos xuíces, non os mediatices
10. Distribúe un código de xogo limpo entre os teus adestradores, deportistas, socios...etc (Dr10)
DECÁLOGO DO ESPECTADOR
1. Que o cariño polo teu equipo non te leve a comportamentos inadecuados
2. O prezo da entrada non inclúe a baixeza de insultar. Apoia e anima, nunca descalifiques
3. O forofismo nega a racionalidade
4. Non te ampares no anonimato da masa, compórtate con dignidade
5. Valora os méritos, sexan de quen sexan. Aplaude as boas accións aínda que sexan rival deportivo. Valora o esforzo e o traballo ao xulgares os feitos, nunca o éxito ou o fracaso
6. Apártate de quen incita ou reclama condutas violentas
7. O coñecemento das normas axudarache a ser obxectivo
8. O rival deportivo non é un inimigo. Só cada persoa pode ser inimiga de sí mesma
9. Condena o uso da violencia en todas as súas formas. Critica con educación os comportamentos racistas e xenófobos (E9)
10. Quen só vai ver gañar, corre o risco de ver perder
¿Qué es lo que OCURRE en REALIDAD??? Cualquier parecido es pura coincidencia...
He destacado los principales INCUMPLIMIENTOS y vamos a desgranarlos....
(dp2) O adestramento é fundamental para progresar. Ten continuidade e constancia
¿Adiestramiento???? ¿Entrenamiento??? ¿Para qué??
El perfil actual de los participantes empieza a acumular edad, y cuánto más mayores más flojas, y no hay OFERTA atractiva para jóvenes (de veintitantos o treintaitantos) para promover el RELEVO generacional. En los Trails y otras pruebas competitivas (andainas de 50 km) en las que ocasionalmente participo, pero que no me gustan por eso mismo (por ser competitivas) se ve mucha gente más joven con GANAS de hacer actividad.
¿Progresar??? Si sólo se hacen actividades elementales de esfuerzo mínimo...
Hay que ir por libre, no queda otra opción... a través de los clubs NO se puede progresar deportivamente...
En este punto es VERGONZOSA la NULA formación de muchos de los "Guias" en las más elementales técnicas de orientación y SEGURIDAD. COPIAR una ruta hecha por otros lo puede hacer CUALQUIERA, pero eso no lo convierte en monitor o guia...
(dp3) Respecta a norma, darache sentido e claridade no xogo
Entiendo que las NORMAS deben de ser IGUALES para TODOS los participantes, y, en cualquier caso, las normas de funcionamiento IGUALES para todos los socios, sin PRIVILEGIOS por razón de antigüedad, ni RETRIBUCIONES "ocultas" que no figuren en los Estatutos.
Las normas tienen que ser explicitas, y estar por escrito. Si no es imposible exigir su cumplimiento.
(dp4) Honra ao contrario, é un compañeiro de xogo. Fai amigos xogando ao teu deporte.
En las salidas de senderismo se impone el individualismo. NO HAY espíritu de EQUIPO. ¿compañerismo?¿Eso qué es? Hay grupitos cerrados que caminan juntos pero cada uno a lo suyo. Si viene alguno "nuevo", de primeras le hacen el "vacio". Salvo que tenga grandes dotes de "don de gentes" le va a ser complejo hacer amigos. No se espera en los cruces. Incluso algún "guia" se enfada si lo haces. Hay POCOS, muy pocos, participantes con mentalidad grupal, aunque alguno hay. Hacer amigos es arduo y complicado.
Para hacer AMIGOS, PRIMERO tendrían que considerarlo DEPORTE... Y muchos de los participantes lo consideran un viaje de ocio y turismo...
(continuará...)

0 comentarios:
Publicar un comentario en la entrada